Czekając na Britney Spears

SIERPIEŃ 1998, sala gimnastyczna podmiejskiego liceum w Los Angeles. Szesnastoletni Jeff Weiss wślizguje się na plan teledysku, na którym dziewczyna z warkoczami śpiewa … „Baby One More Time”. Trzy miesiące pózniej zna ją już każdy, a Weiss czuje, że stał się świadkiem czegoś pokoleniowego.

DWADZIEŚCIA LAT PÓŹNIEJ Weiss – juz jako dziennikarz „Los Angeles Times”, „GQ” i „Pitchforka” – próbuje opisać, kim była Britney Spears, zanim przeżuła ją Ameryka.

„CZEKAJĄC NA BRITNEY SPEARS” to nie biografia. Raczej portret pokolenia, które dorastało razem z księżniczką popu, MTV i obserwowało rodzącą się popkulturę oraz ekspansję kolorowych gazet.

WEISS OPOWIADA O SOBIE, o pełnych narkotyków klubach Los Angeles, o redakcjach tabloidów, w których pisał, a potem – znowu o sobie.

ŚLEDZI BRITNEY Z BLISKA przez dwadzieścia lat: jako przypadkowy widz w szkole, jako fan, jako paparazzo na zlecenie, jako reporter kolorowego magazynu przyczajony w krzakach. Patrzył też na policyjny konwój i karetkę zabierającą artystkę. Dziś wraca jako pisarz, by przeanalizować fenomen Britney i podsumować koszty własnych wyborów zawodowych.

TO OPOWIEŚĆ O SŁAWIE nie z perspektywy osoby sławnej, ale tych, którzy ją sławną uczynili, a potem zniszczyli jej życie. Reportaż o tym, co się dzieje z dziewczyną, kiedy świat patrzy na nią zbyt długo, oraz o tym, co się dzieje z tymi, którzy patrzą. Jest w tej barwnej historii kropla goryczy – że być może każdy z nas miał w sukcesie i tragedii Britney Spears swój udział.