Lata goryczy

Przeczytaj, zanim obejrzysz serial. Barwny portret życia brytyjskich wyższych sfer. „Lata goryczy” to kolejna część „Kroniki Cazaletów”, obejmującej losy trzech pokoleń bogatej mieszczańskiej rodziny, której historię śledzimy od końca lat 30. XX wieku. Idealna lektura dla wielbicieli fikcji historycznej, epickich sag rodzinnych, serialu „Downton Abbey”, powieści Juliana Fellowesa i wszystkiego, co do szpiku kości brytyjskie. Na podstawie powieści powstał sześcioodcinkowy serial „The Cazalet”, zrealizowany przez telewizję BBC w gwiazdorskiej obsadzie aktorskiej.

Ulubiona brytyjska saga rodzinna królowej Camilli

Anglia, wiosna 1942 roku
Największy konflikt zbrojny w historii ludzkości wkracza w czwarty rok. Rośnie poczucie zagrożenia i niedostatku, a chaos przestaje być odskocznią od rutyny – staje się sposobem na życie. Mroczne dni walki stanowią przejmujące tło dla codzienności członków uprzywilejowanej rodziny Cazaletów. Zarówno na spokojnej wsi w Sussex, jak i w nękanym nalotami Londynie, rozdzieleni Cazaletowie zaczynają dostrzegać, że wojenna walka o przetrwanie rezonuje z zamieszaniem w ich własnym życiu.

Pomimo niełatwej rzeczywistości, z jaką przychodzi im się mierzyć, coś zaczyna się budzić w młodych Cazaletach: czas oczekiwania dobiega końca i ekscytujący świat dorosłości jest na wyciągnięcie ręki. Żelazna wiktoriańska moralność rozluźnia swoje jarzmo, a pod pozorem wojennego wysiłku i poświęcenia kobiety wreszcie mogą pracować – i kochać – z większą swobodą. W korowodzie narodzin i strat, małżeństw i nielegalnych związków, toczy się życie klanu Cazaletów, ich przyjaciół i ukochanych, życie napędzane marzeniami o pokoju po wojnie, o chwili, w której rodzina znów będzie razem, a rany zaczną się goić, snami o równości i sprawiedliwości, które przyniesie ze sobą nowy porządek, fantazjami o dniu, w którym całe to zamieszanie nareszcie się skończy.

„Kroniki Cazaletów” – monumentalna saga Elizabeth Jane Howard, jedna z najambitniejszych i najbardziej dopracowanych serii powieściowych w XX-wiecznej literaturze angielskiej – w trzecim tomie utrzymuje tempo i intensywność, do których autorka zdążyła nas przyzwyczaić we wcześniejszych tomach.

(Opis pochodzi od wydawcy).